|
|
Odnowienie Templariuszy
Przez stulecia, zarówno w Europie, jak i w Ameryce powstawaly róznego rodzaju zakony i stowarzyszenia, powolujace sie na swoje bezposrednie pochodzenie od T., potwierdzajac te filiacje poprzez nawiazywanie do rytualów i reguly bedacych w uzyciu w ramach tego slawnego Zakonu (por. G. Ventura, T. e templarismo...; M. Lo Mastro, Dossier T: ...; e B. Blandere, L'Ordre...: zob. bibl.). To rzekome pochodzenie od dawnego Zakonu jest ze wszech miar bezpodstawne, a z historycznego i prawnego punktu widzenia falszywe. W kazdym przypadku jakakolwiek próba odnowienia Zakonu (teoretycznie mozliwa) musi uzyskac aprobate Stolicy Apostolskiej. Inaczej rzecz sie ma ze zgromadzeniem powstalym w 1979 w Poggibonsi (Siena) z inicjatywy hrabiego Marcello Alberto Cristofani della Magione. Dalo ono poczatek stowarzyszeniu swieckich, dazacych do wskrzeszenia idealów oraz stylu zycia, opisanych w regule sw. Bernarda, a zawartych w Liber ad Milites Templari de laude novae militiae przeznaczonej dla T. Stowarzyszenie to jednakze nie roszczac pretensji do bezposredniego zwiazku z dawnym Zakonem, postawilo sobie za szczególny cel sluzbe liturgiczna, odprawianie godzin kanonicznych, dbanie o rozwój duchowy i kulturalny chrzescijanskiego rycerstwa, niesienie pomocy pielgrzymom, wspomaganie moralne oraz materialne bliznich, przede wszystkim zas tych pochodzacych z Ziemi Swietej oraz wychowywanie mlodziezy. Stowarzyszenie to uzyskalo osobowosc prawna w ramach prawa swieckiego 21.9.1979 i jako takie, wraz ze swoimi konstytucjami nadajacymi mu rycerski charakter i zawierajacymi odwolania do dawnego Zakonu, zostalo uznane (8.9.1988) przez abp. Sieny Jego Eminencje Mario Jsmaele Castellano, jako prywatna organizacja ludzi wierzacych, pod nazwa „Rycerstwo Swiatyni" („Milizia del Tempio", Ordo Militiae Christi Templique Hierosolymitani). Dnia 24.11.1989 wspomniany arcybiskup zaaprobowal niektóre zmiany w uznanych juz konstytucjach, a dnia 18.11.1990 nowy Ordynariusz Arcybiskupstwa Sieny, arcybiskup G. Bonicelli potwierdzil regule zatytulowana „Regola dei poveri cavalieri di Cristo dell'Ordine della Milizia del Tempio" (Regula ubogich rycerzy Chrystusa Zakonu Rycerstwa Swiatyni) stworzona na bazie reguly dawnego Zakonu i przystosowana do warunków wspólczesnych. Wreszcie 13.9.1989 Jan Pawel II nadal in perpetuum cala serie odpustów zupelnych przyslugujacych kawalerom w momentach szczególnych dla ich zycia w ramach wspólnoty Zakonu. Wedle reguly, nowe Rycerstwo („Milizia") obejmuje trzy kategorie czlonków: kawalerów wyznania uroczystego, którzy poswiecaja swoje dalsze zycie na rzecz sluzby dla Rycerstwa, przyjmujac inwestyture oraz skladajac przyrzeczenie przestrzegania trzech klasycznych nakazów ewangelicznych razem z obowiazkiem publicznego swiadczenia wiary (czwarte przyrzeczenie); kawalerowie bez profesji (lub „w posluszenstwie"), którzy przyjmujac inwestyture, zobowiazuja sie do doskonalenia siebie w cnotach chrzescijanskich; kobiety (damy), które zostajac w swoim stanie, chca wspólpracowac w rózny sposób z Rycerstwem pod scislym kierownictwem Wielkiego Mistrza; trzecia kategoria sklada sie z tych kobiet i mezczyzn, którzy ze wzgledu na ich mlody wiek oraz brak doswiadczenia, sa uznawani za nieprzygotowanych do podjecia zobowiazan ostatecznych i dlatego podejmuja w szeregach Rycerstwa sluzbe jako „donaci" (tercjarze), zachowujac jedynie przyrzeczenie czasowe, odnawiane co trzy lata. Aby zlozyc wyznanie lub otrzymac inwestyture, nalezy odbyc nowicjat. Czas jego trwania nie powinien byc krótszy niz jeden rok, a kandydat powinien miec ukonczony 21 rok zycia. Do Rycerstwa moga zostac przyjete takze te osoby dorosle, które podzielajac idealy Rycerstwa, nie moga lub nie chca wziasc na siebie obowiazków wynikajacych z „Reguly" - ci sa przyjmowani jako kapelani (biskupi i ksieza) albo „dekorowani" (osoby zasluzone) lub zapisani jako „przyjaciele". Wedlug reguly oraz konstytucji Rycerstwo zarzadzane jest prze Wielkiego Mistrza (mistrz ubogich kawalerów Chrystusa, zwierzchnik Rycerstwa Swiatyni), wybieranego co trzy lata przez 13 kawalerów sprawiedliwosci (tzw. rada). Zadaniem kapituly generalnej, zlozonej z kawalerów oraz dam, sa czynnosci legislacyjne; rady (lub dworu honorowego) - czuwanie nad dyscyplina oraz kontrola; rady naczelnej zarzadzajacej - okreslanie zasad zarzadzania Rycerstwem. Organom centralnym podlega 5 resortów, których zadaniem jest czuwanie nad wypelnianiem obowiazków Rycerstwa: pralatura (pralat generalny mianowany jest co trzy lata przez abp. Sieny) czuwajaca nad formacja duchowa i doktrynalna; namiestnictwo generalne odpowiedzialne za utrzymanie wewnetrznej dyscypliny, oglaszanie i organizacje wyboru nowego wielkiego mistrza; przeorat glówny czuwajaca nad formacja ideowa i rycerska; kancelaria glówna obslugujaca zarzad i zajmujaca sie administracja oraz organizacja; zarzadca dla utrzymania i zarzadzania majatkiem. Wedlug Reguly jedynie nieszpory powinny byc odmawiane wspólnie (kawalerowie, którzy zlozyli wyznanie maja obowiazek codziennego odprawiania brewiarza), istnieje jednak projekt tworzenia domów zycia konwentualnego. Kawalerowie wyznania dozywotniego (konsekrowani) lub skladajacy posluszenstwo nosza, w zaleznosci od przypadku, bialy strój skladajacy sie z tuniki, szkaplerza z naszytym krzyzem osmiokatnym koloru czerwonego na piersi oraz plaszcza z takim samym krzyzem umieszczonym na lewym ramieniu; damy przywdziewaja bialy szal z naszytym krzyzem pozbawionym najwyzszego ramienia; kapelani biala narzutke obszyta czerwona lamówka, z czerwonymi guzikami oraz naszytym czerwonym krzyzem osmiokatnym na przedniej, lewej stronie. Inni czlonkowie nie nosza stroju, jedynie odznaczenia lub dekoracje. Rycerstwo utrzymuje sie glównie ze skladek swoich czlonków, darowizn instytucji publicznych i prywatnych oraz dzialalnosci przez nie prowadzonej. W chwili obecnej Rycerstwo, które obejmuje ok. trzydziestu kawalerów wyznania, kilkuset kawalerów zobowiazanych przysiega posluszenstwa oraz bardzo wielu zwyklych czlonków utworzylo dziesiec przeoratów narodowych (wielkie przeoraty), a takze wiele przeoratów i komandorii lokalnych; otoczylo opieka grupy skautowe oraz organizacje mlodziezowe w calych Wloszech oraz zagranica. Siedziba glówna znajduje sie w Castello della Magione w Poggibonsi (Siena), wspanialym kompleksie architektury romanskiej powstalym w XI w., bedacym, do 1312 r., w posiadaniu T. Po ich kasacie obiekt ten przeszedl na wlasnosc Zakonu Szpitala sw. Jana Jerozolimskiego, a w czasach nowozytnych wielokrotnie zmienial wlascicieli. 20.1.1979 Castello della Maggione zostalo zakupione przez hrabiego Marcello Alberto Cristofani della Maggione, który przekazal je, jako wlasnosc dziedziczna, na siedzibe glówna powstajacego Rycerstwa Swiatyni. Siedziba glówna: Castello della Magione - 53036 Poggibonsi (Siena) Wlochy.
Bibliografía
G. Ventura, T. e templarismo, Roma 1980 (prima ed. 1964); B. Blandre,
L'Ordre des chevallers du Temple, du Christ et de Notre Dame.
Association ou Ordre religieux esotérique?, in Praxis juridique et
religion 3 (1986) 158-63; M. Lo Mastro, Dossier T. 1113-990,
Roma [1990]; G. Mantelli, La Magione.
Casa t. sulla via Francigena, Poggibonsi 1990; Regola dei poveri Cavalieri di
Cristo dell'Ordine della Milizia del Tempio, ivi 1992.
Informacje dot. Poggibonsi zostaly przekazane z siedziby glównej Rycerstwa E-Mail: Militia Templi
Copyright © 2000 Militia Templi |
|
